Veiligheid vervoer

In West-Europa wordt jaarlijks meer dan 10 miljoen ton chloor geproduceerd. Het vervoer daarvan wordt bewust beperkt gehouden tot minder dan 10 %. Chloor vervoeren is immers niet zonder gevaar, maar de risico’s zijn goed gekend en beheersbaar. Technische voorzieningen, organisatorische maatregelen en een strikte controle moeten veilig transport en opslag waarborgen. De kans dat er zich een ontsnapping van chloor voordoet is miniem. Samenwerking tussen producenten en vervoerders maakt het mogelijk een gevaarlijke stof toch veilig op te slaan en te transporteren.

Het Belgische Belintra-systeem is een voorbeeld van die samenwerking: de chemische sector levert bijstand bij transportongevallen met gevaarlijke stoffen.

Cijfers

In 2006 werd in Europa 10,3 miljoen ton chloor geproduceerd in 69 fabrieken. België neemt daarvan een 800 000 ton voor zijn rekening met drie fabrieken. Deze zijn gevestigd in Antwerpen, Tessenderlo en Jemeppe-sur-Sambre;
78 % van de productie wordt ter plaatse verwerkt en gebruikt. 13 % wordt per pijpleiding getransporteerd naar grootverbruikers.De overige 9 % wordt vervoerd naar andere, hoofdzakelijk kleinere gebruikers. Voor de bulk (7%) gebeurt dit per spoor. Voor de kleine verpakkingen (vaten en cilinders : 2 %), met speciaal uitgeruste vrachtwagens;
de laaste 50 jaar werden in Europa alle ongevallen die te maken hadden met opslag en vervoer van chloor gemeld en geregistreerd. In die periode heeft zich nooit een ongeval voorgedaan met dodelijke afloop en dat wil de chloorindustrie zo houden.

Preventieve veiligheidsacties

BelgoChlor adviseert het vervoer van vloeibaar chloor tot een minimum te beperken. Ze moedigt de bedrijven aan om zich nabij een productie-eenheid te vestigen en aldus de transportafstand zo kort mogelijk te houden;
het vervoer per pijpleiding krijgt hoe dan ook de voorkeur;
het transport en de opslag van chloor zijn strikt gereglementeerd. Het vervoer van grote hoeveelheden gebeurt per pijpleiding of via het spoor met speciale ketelwagons. Kleine hoeveelheden chloor worden vervoerd in speciale vaten en gascilinders. Vervoer over water is gestopt in 1996;
steeds gelden strenge eisen voor zowel het ontwerp, de constructie als de etikettering. Net zoals ketelwagons worden vaten en cilinders regelmatig gecontroleerd en onderhouden;
chloor wordt vaak onder een andere vorm getransporteerd die minder potentieel gevaar oplevert. Voor de productie van vinylchloride, de grondstof van PVC , kan chloor worden aangevoerd in de vorm van dichloorethaan . Chloor als desinfectiemiddel voor zwem- en drinkwater wordt getransporteerd als vloeistof : natriumhypochloriet , de vorm waarin het ook wordt toegepast. Zowel dichloorethaan als hypochloriet zijn op zichzelf giftige stoffen, maar ze vormen bij een eventuele ontsnapping geen gevaarlijke gaswolk;
de Europese chloorproducenten, verenigd in Euro Chlor, hebben een gedragscode ontwikkeld. Die behandelt alle aspecten van zowel het vervoer als het laden en lossen en dat voor zowel opslagtanks als voor kleine verpakkingen;
ook de werkwijze bij incidenten is opgenomen in de Euro Chlor-gedragscode. Teams van deskundigen bieden binnen de kortste tijd hulp wanneer zich tijdens het vervoer een ongeval voordoet;
producenten, gebruikers en vervoerders van chloor wisselen al 35 jaar informatie uit op Europees vlak. De bedoeling is risico’s te signaleren en uit te sluiten. Daartoe heeft Euro Chlor GEST in het leven geroepen (Groupement d’Etudes de la Sécurité et de Transport). De uitwisseling van informatie resulteert in aanbevelingen voor het omgaan met chloor;
een van de belangrijkste taken van Euro Chlor is het permanent bijwerken van deze informatie. Ze zorgt er ook voor dat haar aanbevelingen door alle leden toegepast worden.